Ben ik wel goed genoeg voor dit project?

'Hoe kom je er nu bij dat jíj dat kunt?
'Ze vinden me vast niet goed genoeg.'
'Wat nou als ik de verwachtingen niet waarmaak?

Zijn dit ook jouw stemmetjes?
Die lastige interne criticus die precies op het verkeerde moment wakker wordt.
Als je iets spannends wil doen, iets durft te zeggen, iets nieuws op je neemt?
Ze brengen onrust. En ze zijn uitputtend.

Waar komen ze vandaan?

Die stemmetjes zijn geen toeval en ze zijn ook niet 'gek'.
Ze zijn het resultaat van de betekenis die jij geeft aan wat je doet, of juist niet doet.
Een collega reageert niet op je mail?
Conclusie van de stem: ze vindt mijn werk niet goed. Ik wordt niet gevraagd voor dat nieuwe project?
Jouw conclusie: ik ben niet goed genoeg.

Het evalueren zelf is prima. Dat doe je onbewust de hele dag.
Het probleem zit in het oordeel dat je eraan vastplakt. Dát is de stem die je wakker houdt.

Zes stappen om de stemmetjes te stoppen

Het goede nieuws: je kunt leren die stemmetjes te herkennen én te kalmeren.
Niet door ze weg te drukken, maar door ze te onderzoeken.

Dit zijn zes stappen die ik zelf gebruik en aan mijn klanten meegeef:

1. Merk op dat je oordeelt. Niet oordelen óver het oordelen, gewoon: 'Ah, daar is-ie weer.'

2. Zoek de trigger. Welke specifieke gedachte of situatie ging er aan vooraf?

3. Stel vast dat het jóúw oordeel is. Niet de waarheid, maar jouw interpretatie van de waarheid.

4. Vraag je af: is dit echt waar? 'Kan het écht kloppen dat...?'  Vaak niet.

5. Stel je voor hoe het voelt zonder die gedachte. Wat verandert er?

6. Geef de situatie een andere betekenis. Neutrale feiten, zonder het vonnis.

Klinkt simpel. En ja, dat is het ook — als je het consequent doet. Begin gewoon bij stap 1. Vandaag nog.

En jij?

Ik ben benieuwd: welke stemmetjes maken jouw vaak het leven zuur?
En heb je al eens geprobeerd ze te onderzoeken in plaats van weg te duwen?

Wil je hier wat dieper in duiken?
Voel je vrij om hier eens met mij een uurtje over te sparren. Gratis en vrijblijvend.