Micromanagen of loslaten: waar ligt jouw grens als projectmanager?

Je checkt het toch even. Nog een keer.
Niet omdat je ze niet vertrouwt, maar gewoon, voor de zekerheid.

Intussen stapelt het werk zich op. Is je lontje korter dan je zou willen.
En 's avonds plof je uitgeput op de bank neer, terwijl er nog een halve to-do lijst in je hoofd rondspookt.

Micromanagement. Het woord klinkt zwaar, maar het patroon is veel gewoner dan je denkt.
Ik zie het regelmatig bij Projectmanagers die het allerbeste willen voor hun team, en die daardoor juist vastzetten wat er zou kunnen stromen.

Twee kanten van hetzelfde verhaal

Ik zal hier dit thema vanuit twee kanten belichten.
Want of je nu degene bent die alles controleert, of degene die gecontroleerd wordt, het kost je allebei energie. Veel energie.

Als jij degene bent die de neiging heeft om alles te willen checken:

Je vraagt je misschien af: als ik het niet doe, wie dan wel?
En dat gevoel snap ik. Maar diep van binnen weet je ook dat dit niet vol te houden is.
Je hebt een chronisch tijdgebrek. Je bent vaker gefrustreerd dan je zou willen.
En het vertrouwen in je team groeit niet, omdat je ze de ruimte niet geeft om het te laten zien.

Als je werkt onder iemand die alles controleert:

Elke stap wordt gevolgd. Elk besluit beoordeeld. Je loopt op je tenen, bang om een misstap te maken.
De ruimte om goed werk te leveren, om te shinen, voelt ver weg.

Herken je één van beide? Dan is het tijd voor een eerlijk gesprek. Met jezelf, of met de ander.

Als je het gesprek wilt aangaan met de micromanager

Heb je last van de micromanager? Het begint bij een open gesprek.
Geen aanval, geen oordeel en geen verwijt. Maar eerlijk benoemen wat je ervaart en wat je nodig hebt.

Een paar dingen die helpen:

• Bereid je voor met concrete voorbeelden. Niet vaag, maar specifiek: wanneer, wat, welk effect.
• Begin met 'ik' in plaats van 'jij'. Niet 'jij controleert alles' maar 'ik merk dat ik weinig ruimte ervaar om zelf beslissingen te nemen.'  Dat opent een gesprek in plaats van een verdediging.
• Benoem de impact. Niet als verwijt, maar als informatie. Wat is de impact op je werk, je energie, je motivatie?
• Kom met een voorstel. Wat zou voor jou werken? Wekelijkse update in plaats van dagelijkse check-in? Meer eigenaarschap over een bepaald onderdeel?

En luister dan ook echt.
Want soms zit er onder het controlegedrag iets dat de ander zelf ook niet goed ziet.

Als je zelf de neiging hebt om alles te willen controleren

Dan is de eerlijkste vraag: wat is er eigenlijk aan de hand?
Is het onzekerheid? Perfectionisme? Angst dat het fout gaat als jij het loslaat?

Dat zijn geen gekke vragen. Dat zijn de meest belangrijke vragen die je jezelf kunt stellen.

Begin klein. Delegeer één taak volledig. Geef duidelijke kaders en laat dan los. Kijk wat er gebeurt.
Vier wat goed gaat.
Mocht er toch iets misgaan, gebruik het dan als leermoment, niet als bewijs dat je het nooit had moeten loslaten.

Vertrouwen bouw je niet in één dag op. Maar je begint er wel elke dag opnieuw mee.

En jij?

In welke rol herken jij jezelf het meest?
Wil je dit verder verkennen, voor jezelf of voor je team? Gebruik dan mijn gratis ReflectieGids. 

Deze ReflectieGids is een eerlijke spiegel die je de patronen laat zien, die je liever negeert.